Dlaczego warto uszczelnić okno dachowe?

Dobrze wykonane uszczelnienie okna dachowego:
– zapobiega przeciekaniu wody podczas deszczu lub topnienia śniegu,
– ogranicza straty ciepła, co wpływa na niższe rachunki za ogrzewanie,
– chroni wnętrze przed zawilgoceniem i pleśnią,
– poprawia komfort akustyczny w pomieszczeniu pod dachem.

Jeśli zauważysz zaparowane szyby, wilgoć wokół ramy lub przeciągi — to znak, że czas zająć się uszczelnieniem.

Jak sprawdzić, czy okno dachowe wymaga uszczelnienia?

1. Przejdź palcem wzdłuż ramy — czy czujesz podmuch zimnego powietrza?
2. Sprawdź, czy wokół ramy nie ma widocznych plam wilgoci lub odbarwień.
3. Zwróć uwagę na zacieki na ścianie lub suficie — to może być efekt nieszczelności.

Jeśli tak, pora na działanie!

Jak uszczelnić okno dachowe krok po kroku?

1. Wymiana lub uzupełnienie uszczelek

Najczęstszym problemem są zużyte lub popękane uszczelki. Możesz:
– zamówić oryginalne uszczelki dedykowane do Twojego modelu okna dachowego,
– przyciąć uszczelki z elastycznej pianki lub gumy do odpowiedniego wymiaru,
– dokładnie oczyścić ramę przed montażem nowej uszczelki.

2. Uzupełnienie pianki montażowej

W starszych oknach często pojawiają się braki w piance uszczelniającej między ramą a konstrukcją dachu. W takim przypadku:
– ostrożnie usuń stare, uszkodzone fragmenty pianki,
– uzupełnij szczeliny nową pianką niskoprężną, przeznaczoną do stolarki okiennej,
– pamiętaj o dokładnym zabezpieczeniu krawędzi przed wilgocią.

3. Zastosowanie taśm paroszczelnych i paroprzepuszczalnych

W nowoczesnym montażu okien dachowych stosuje się specjalne taśmy, które dodatkowo zabezpieczają przed wilgocią:
– taśma paroszczelna od wewnątrz,
– taśma paroprzepuszczalna od zewnątrz.

Jeśli Twoje okno nie ma takich zabezpieczeń, warto rozważyć ich montaż przy okazji wymiany uszczelek lub pianki.

4. Kontrola i wymiana oblachowania zewnętrznego

Obróbka blacharska wokół okna dachowego odgrywa dużą rolę w ochronie przed deszczem i śniegiem. Warto sprawdzić:
– czy nie ma luzów, pęknięć lub ubytków,
– czy wszystkie elementy są dobrze przykręcone i zabezpieczone,
– czy uszczelnienia pod blachą są w dobrym stanie.

Kiedy warto wezwać fachowca?

Jeśli okno dachowe jest stare, nieszczelność jest poważna, lub nie jesteś pewien, jak przeprowadzić uszczelnienie — skontaktuj się ze specjalistą. W Windows2000 doradzamy w doborze nowych okien dachowych oraz pomagamy w ich serwisie i wymianie.

Zadbaj o swój komfort i oszczędności! Jeśli potrzebujesz nowych okien dachowych lub pomocy w ich montażu, skontaktuj się z nami. Chętnie pomożemy dobrać rozwiązania skrojone do Twojego dachu.

Na szczęście można zabezpieczyć się przed ich plagą. Jak? Otóż podstawą są dobre okna i drzwi, które w sposób naturalny ochronią przed niechcianymi gośćmi. Przykładem mogą być okna i drzwi firmy WINDOWS 2000. Jednak oprócz wysokiej jakości okien i drzwi warto też sięgnąć po inne sposoby, pomagające w ochronie przed insektami.

Moskitiery

Do jednych z najbardziej skutecznych sposobów ochrony przed insektami należy zaliczyć moskitiery. Produkty tego typu to nic innego, jak osłony na okna i drzwi, które są wykonane z gęstej siatki. Dzięki zamontowaniu moskitier można spokojnie otwierać okna oraz drzwi i nie obawiać się, iż do domu dostaną się insekty. Co więcej, moskitiery są bardzo estetyczne, więc oprócz funkcji typowo praktycznych mogą pełnić też te ozdobne i stanowić element dekoracyjny. Jednocześnie są dostępne w wielu rodzajach (ramkowe, rolowane, przesuwane, zwijane, plisowane czy nawet z otworem dla zwierząt domowych) oraz w różnorodnych wzorach i kolorach, co sprawia, że można je dopasować do każdego wnętrza.

Lampki odstraszające insekty

Innym sposobem zabezpieczającym dom przed insektami jest skorzystanie ze specjalistycznych lamp. W tym przypadku są to przede wszystkim lampki emitujące ultradźwięki, które ustawione przy drzwiach lub oknach chronią przed wizytą insektów. Trzeba też wspomnieć o tym, iż takie lampki są dostępne z różną mocą promieniowania, co pozwala dostosować produkt do indywidualnych wymagań.

Środki chemiczne

Kolejnym sposobem na zabezpieczenie domu przed insektami są środki chemiczne, które mogą występować pod postacią aerozolu, spirali, świecy lub spryskiwacza (ręcznego bądź automatycznego). Ich skuteczność jest dosyć wysoka, niemniej jednak trzeba pamiętać o tym, iż takie środki mogą być niebezpieczne – zarówno dla domowników, jak i zwierząt domowych.

Rozważając wiele sposobów zabezpieczenia mieszkania przed insektami warto też wspomnieć o sposobach domowych. Nie od dziś wiadomo, iż insekty nie lubią określonych zapachów. Dlatego też można się posiłkować lawendą, cebulą lub sokiem z cytryny. Popularnym sposobem jest też zastosowanie świec zapachowych lub urządzeń podłączonych do gniazdek elektrycznych. A co jest najbardziej skuteczne? Na to nie ma jednoznacznej odpowiedzi, więc najlepszym sposobem na ochronę przed insektami jest działanie kompleksowe, uwzględniające różne sposoby i metody.

Jak wygląda bilans zysków i strat ciepła?
Okna przepuszczają więcej ciepła niż ściany czy dach o takiej samej powierzchni (nawet do 5x). Dla ścian współczynnik U może wynosić 0,25 W/(m2xK), podczas, gdy dla typowych okien jest to nie więcej niż 1,30 W/m2xK – w modelach pasywnych współczynnik U może spaść jednak nawet do 0,8-0,6 W/(m2xK). W praktyce oznacza to, że przez typowe okna w domu jednorodzinnym ucieka mniej więcej podobna ilość ciepła, co przez pozostałe elementy konstrukcyjne, które zajmują o wiele większą powierzchnię.
W polskim klimacie wyłącznie okna wychodzące na stronę południową zapewniają wyższe zyski ciepła niż straty. Dochodzi tutaj do tzw. efektu szklarniowego – ciepło promieni słonecznych przenika do wnętrz budynku przez szklane szyby. Z tego powodu w domach energooszczędnych montuje się duże przeszklenia wyeksponowane w tym kierunku. Warto jednak podkreślić, że najwyższe zyski są w lecie, kiedy nadmierne nagrzewanie pomieszczeń wcale nie jest pożądane.

Ile ciepła ucieka przez okna?
Utratę ciepła przez okna warto ograniczyć, ale bardzo ważne jest rozsądne dobranie parametrów energetycznych. Dla domu jednorodzinnego, z powierzchnią okien 30 m2, roczna strata ciepła będzie wynosić:

• 2860 kWh – dla okna o współczynniku U 1,3 W/(m2xK),
• 2200 kWh – dla okna o współczynniku U 1.0 W/(m2xK),
• 1540 kWh – dla okna o współczynniku U 0,7 W/(m2xK).

Opłacalność zakupu droższych i bardziej energooszczędnych okien najlepiej jest uzależnić od rachunków za ogrzewanie oraz oszczędności, które da nam wybór modelu o wyższym standardzie energetycznym. Stolarka o nieco niższym współczynniku U od standardu, czyli 1,3 W/(m2xK), zwykle jest minimalnie droższa. Standard energetyczny poniżej 1,0 W/(m2xK) może oznaczać już jednak dwukrotność ceny.

Jak ograniczyć straty ciepła przez okna? Pamiętaj o prawidłowym montażu
W ograniczeniu strat ciepła z budynku przez okna pomaga nie tylko wybór drogich modeli stolarki energooszczędnej, ale i jej prawidłowy montaż. Ważne jest, aby na obwodzie nie powstał mostek termiczny (przy oknie 1,5×1,5 m obwód to aż 6 m). Straty najbardziej obniży montaż okna w grubości warstwy ocieplenia. Niezbędne jest wtedy zastosowanie specjalnych konsol i łączników. Nieco łatwiejszym wariantem montażu jest zastąpienie łączników ramą z płyty drewnopodobnej, którą należy zamocować do ściany nośnej i przytwierdzić do niej ramy okienne.

Dobierz dobre materiały montażowe
Dla ograniczenia strat ciepła duże znaczenie mają dobrej jakości materiały montażowe. Tradycyjna pianka montażowa i obustronny tynk nie pozwalają uzyskać zadowalającego efektu. Ten sposób nie tylko zwiększa straty ciepła, ale i może prowadzić do zawilgocenia ościeży i pojawienia się w tym miejscu grzyba.
Do montażu okien energooszczędnych warto wykorzystać:

• warstwę paraizolacyjną (od strony wnętrz),
• izolację cieplną,
• warstwą paraprzepuszczalną (od strony zewnętrznej).

Wielu producentów okien o doskonałym współczynniku energetycznym, poleca własne systemy (gotowy zestaw produktów do montażu), które pozwalają na perfekcyjny montaż stolarki.

Żeby okna właściwie spełniały swoją rolę, trzeba je przygotować do zimowego okresu – jesień jest na to ostatnią chwilą. Od czego zacząć i o czym nie wolno zapomnieć?

Punkt 1: Mycie okien

Okna na pewno muszą być czyste – chodzi tu nie tylko o samą przyjemność spoglądania na zewnątrz przez umytą szybę, ale również o usunięcie warstwy brudu, która na pewno się na nich zebrała i która bez mycia stale by przyrastała.

Przygotowanie do zimy należy więc zacząć od umycia okien, przy czym trzeba to robić w odpowiednich warunkach pogodowych:
– gdy jest pogodnie, ale nie słonecznie, bo przy silnym słońcu szybko mogą pojawić się na oknach smugi
– gdy temperatura jest w miarę wysoka, bo przy niższej szyby stają się bardziej kruche.
Okna należy myć odpowiednimi środkami lub wodą z płynem do naczyń. Należy do tego użyć miękkiej ściereczki.

Punkt 2: Sprawdzenie stanu technicznego okien

Okna składają się nie tylko z samych szyb – trzeba również zadbać o pozostałe ich części. Trzeba sprawdzić czy okna bez trudu się otwierają, czy są szczelne, a w razie stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości postarać się o ich naprawienie. Trzeba również nasmarować zawiasy i ruchome części okuć okiennych. Najlepszym do tego środkiem będzie wazelina techniczna lub smary na bazie silikonu.

Punkt 3: Zadbanie o uszczelki

Żeby okna były szczelne, trzeba dbać o umieszczone w nich uszczelki. Pełnią one niezwykle istotną rolę – mocują oszklenia i regulują przepływ powietrza. Są to elementy szczególnie narażone na wszelkie uszkodzenia – zwłaszcza zimą. Przed zimą uszczelki powinno się poddać konserwacji. Do tego celu nadaje się wazelina techniczna lub silikonowe smary.

Szczególnie warto się przyjrzeć uszczelkom umieszczonym na dole, ponieważ to one są najbardziej narażone na zabrudzenia i zniszczenia. Jeśli utracą szczelność, trzeba je wymienić. Według niektórych zaleceń, warto robić to nawet co 6-7 lat.

Co ma na celu uszczelnianie okien?
– ochronę przed uciekaniem ciepła z wnętrza budynku,
– tworzenie bariery dla wody deszczowej i innych niesprzyjających czynników atmosferycznych,
– izolację akustyczną – dobrze uszczelnione okna nie przepuszczają zewnętrznego hałasu.

Jak izolować okna?
Ościeżnice i ramy okienne należy uszczelniać zarówno od wewnątrz, jak i od zewnątrz. W pierwszym przypadku korzystamy z materiałów paroizolacyjnych – folii paroszczelnych i silikonów. Z kolei od zewnętrznej strony stosuje się materiały paroprzepuszczalne – folie oraz taśmy z pianki. Bardzo ważne jest, aby nie zamocować tam elementów paroszczelnych – para wodna przedostałaby się tam i spowodowała zawilgocenie.

Przykładowe materiały uszczelniające
Pianki poliuretanowe – dobre do uszczelniania okien drewnianych, metalowych oraz plastikowych. Wtryskuje się je pomiędzy ramę/ościeżnicę oraz ścianę, a następnie materiał rozpręża się i twardnieje, szczelnie wypełniając daną przestrzeń. Można je później tynkować, malować, a nawet przewiercać. Co bardzo istotne, nadają się wyłącznie do jednorazowego użycia – w przeciwnym razie zasychają i trzeba je wyrzucić. Dobrą metodą jest nakładanie pianek pistoletem. Na rynku dostępne są pianki jednoskładnikowe (twardniejące pod wpływem wilgoci powietrza) oraz dwuskładnikowe (twardniejące dzięki reakcji chemicznej zachodzącej między składnikami, odporniejsze i elastyczniejsze).

Taśmy i folie – ponieważ wymagają bardziej fachowego obejścia, można je kupić głównie w specjalistycznych sklepach z akcesoriami do okien i drzwi. Możesz wybierać spośród kilku rodzajów tych środków. Do najpopularniejszych należą samoprzylepne taśmy butylokauczukowe i z pianki poliuretanowej, a także samoprzylepne folie paroprzepuszczalne (do przylepiania po zamontowaniu okien) i paroszczelne (przykleja się je do ścian po, a do ram przed ich zamontowaniem).

Silikony – stosuje się je jedynie od środka budynku do wypełniania szczelin pomiędzy ramą a ścianą. Kupuje się je w kartuszach, a następnie wyciska węższym lub szerszym strumieniem (min. szerokość spoiny wynosi 3 mm, a max. 30 mm). Analogiczną rolę pełnią uszczelniacze akrylowe – mniej elastyczne, za to szybciej zastygające i nadające się do malowania.

Pozbądź się zanieczyszczeń
Ekstremalne warunki pogodowe w postaci silnego wiatru, deszczu i śniegu mogą poważnie zaszkodzić naszym oknom i drzwiom. Dlatego bardzo ważna jest ich odpowiednia konserwacja. Wszelkie przygotowania okien i drzwi do sezonu jesień-zima powinniśmy rozpocząć od ich umycia w dość ciepłym dniu, kiedy słońce nie będzie świeciło intensywnie. Nie bez znaczenia są preparaty czyszczące. Do okien PCV warto używać środki nie zawierające silnych związków chemicznych, które mogłyby spowodować np. przebarwienia. Dlatego dobrze będzie zdecydować się na markowy preparat lub mieszankę płynu do mycia naczyń i wody. Dokładne usunięcie zanieczyszczeń z ram i szyb ma bardzo istotne znaczenie. W warstwie kurzu i brudu mogą rozwijać się mikroorganizmy, które będą niszczyć ochronną warstwę elementów okien i drzwi, a nawet uszczelek.

Zwróć uwagę na stan i szczelność
Po umyciu, sprawdź stan techniczny oraz szczelność. Zwróć uwagę, czy okna i drzwi domykają się bez żadnego problemu, a wszystkie ruchome części działają bez zarzutu. Jeśli tak nie jest, wymagają one regulacji – o niej możesz poczytać np. na stronie producenta. Patrząc na drzwi, sprawdź również czy powłoka lakiernicza nie jest popękana ani uszkodzona i czy połączenia stolarskie nie posiadają wyraźnych wykrzywień.

Kolejną sprawą będą uszczelki. Dobre uszczelki powinny być elastyczne i szybko powracać do pierwotnego kształtu. Uszczelki zachowają swoje właściwości dzięki smarowi silikonowemu lub wazeliny technicznej. Ponadto, smar z kauczukiem ochroni elementy gumowe od mrozu i wilgoci. Jeśli uszczelki są popękane lub przygniecione, koniecznie wymień je na nowe.

W jaki sposób sprawdzić szczelność okien i drzwi? Weź kartkę papieru i wsuń ją pomiędzy skrzydło i ościeżnicę. Jeśli zamkniesz okno i swobodnie wysuniesz papier, wyregulują okna. W przypadku drzwi, najpierw je zarygluj, a następnie sprawdź czy nie ma żadnych przewiewów.

Otóż sposobów jest kilka. Najprostszą z technik jest tak zwany test papierka. Papierek wkładamy między ościeżnicę i skrzydła, ale nie na ryglu i zamykamy okno. Jeżeli papier można łatwo usunąć znaczy to, że musimy wyregulować docisk.
Doraźną pomocą może okazać się samoprzylepna uszczelka o odpowiednim przekroju (P,D..), którą możemy kupić w każdym sklepie typu Castorama etc. Układamy je na ościeżnicy którą wcześniej odpowiednio przygotowujemy.

Powierzchnia musi być gładka, więc zdrapujemy złuszczoną farbę framugi (okna stare), wygładzamy papierem ściernym i malujemy. Przyklejamy uszczelkę pamiętając o tym, żeby okno po zamknięciu przylegało szczelnie do paska uszczelniającego.
Ciekawym sposobem jest rozwiązanie polegające na posmarowaniu wyczyszczonej framugi silikonem, na ramę okienną naklejamy folię, którą smarujemy płynem do mycia naczyń. Zamykamy okno, silikon wówczas idealnie dopasowuje się i wysycha. Otwieramy, ściągamy folię ochronną i problem szpar jest wyeliminowany.
Kiedy wszystkie z powyższych środków zawodzą jest to dla nas sygnał, żeby zastanowić się nad wymianą okien na nowe.