Pierwsze okna
Wśród pierwszych okien wyróżnia się wszystkie otwory wybite w ścianach. W czasach zamierzchłych często stanowiły one jedynie przewietrzniki w danych budowlach. Dziś jest dla nas niewyobrażalne, że nasi przodkowie stawiali jedynie na dziury w pomieszczeniach, ale tak właśnie było. Dopiero z czasem ludzkość zaczęła się rozwijać i postawiła na coś innego niż puste otwory w budynkach.

Otwory okienne z wypełnieniem
Jako ludzie cały czas się rozwijamy i nieustannie poszukujemy coraz ciekawszych i bardziej komfortowych dla nas możliwości. Tak też było w przypadku okien. W którymś momencie historii zrodziła się myśl, aby dotychczas puste otwory okienne wypełnić jakimiś materiałami w celu ich okrycia. Początkowo używano do tego obicia ze skóry zwierzęcej, tkanin, albo też stawiano na obicia drewniane. W późniejszym czasie pojawiły się drewniane okiennice, które można było otwierać lub zamykać. W historii okien kluczowe jest, że pełniły one nie tylko funkcje wentylatorów i źródeł światła dziennego, ale też ochronę przed zagrażającymi czynnikami zewnętrznymi.

Wspaniałe czasy okien
Okna zaczęły stanowić dla ludzi niezwykle ważny element wyposażenia i codziennego życia. Przestano skupiać się jedynie na ich podstawowych funkcjach, ale zdecydowano również, że będą stanowiły wspaniałą ozdobę. Walory estetyczne okien stały się na tyle imponujące, że były one pięknie zdobionymi dziełami sztuki. Nowym budulcem do wykańczania okien było szkło. Montowano specjalne poziome oraz pionowe przegrody, które je łączyły.

Okna ze szkła
Okna ze szkła pojawiały się już w czasach starożytnego Rzymu. Jednak ich wejście na stałe nastąpiło dopiero około siedemnastego wieku. Jeszcze później pojawiły się w krajach azjatyckich (z powodu problemów ekonomicznych). Wówczas szkło było zastępowane przez okna papierowe. W dzisiejszych czasach okna PCV lub szklane drewniane są normą we wszystkich budynkach i nie wyobrażamy sobie bez nich życia.

Prymitywność okien
Zanim pojawiły się okna, które znamy z naszych czasów, w ścianie budynku mieszkalnego był tworzony zwyczajny otwór bądź szczelina. „Prymitywne okna” pełniły bowiem jedynie funkcję praktyczną. O wymyślnych formach czy dopasowanych kształtach nie było mowy. Człowiek nie musiał wychodzić z domu, aby doglądać swojego dobytku. Co więcej, dzięki nim do środka wpadało światło, a także miała miejsce naturalna wentylacja. Dopiero później otwór zaczęto wypełniać zwierzęcą skórą lub tkaniną.

Okno jako pełnowartościowy element architektoniczny
Z czasem okna zaczęły pełnić także funkcję dekoracyjną. Odkąd Rzymianie po raz pierwszy zastosowali szkło do okien, zaczęto w nich także montować pionowe przegrody. Były one połączone ze szkłem za pomocą ołowiu. Z czasem zmieniła się również stolarka okienna i do produkcji okien zaczęto używać drewna, gdyż jest to materiał łatwo poddający się obróbce, ale też bardzo trwały. Pierwsze okna drewniane zaczęły pojawiać w XII wieku i były stosowane zarówno w prywatnych domach mieszkalnych, jak i w innych budynkach.

Rodzaje okien drewnianych w budownictwie
Na przestrzeni wieków w budownictwie można wyróżnić kilka typów konstrukcji okien drewnianych. Do nich należą okna krosnowe, ościeżnicowe, skrzynkowe, zespolone oraz jednoramowe. Współcześnie najbardziej powszechne są okna jednoramowe, natomiast okna typu skrzynkowego lub ościeżnicowego najczęściej wykorzystuje się przy rekonstrukcji obiektów zabytkowych, ale także w budynkach współczesnych, które stylizuje się na zabytkowe.